تبلیغات
تکنولوژیست ها - ارولوژی

مرتبه
تاریخ : شنبه 21 بهمن 1391

ارولوژی

 

ارولوژی یک تخصص پزشکی و جراحی است که روی مشکلات اداری زنان و مردان و ناباروری مردان فعالیت می‌کند. اعضایی از بدن که در حوزه ارولوژی مورد بررسی قرار می‌گیرد شامل کلیه ها، غدد فوق کلیوی، حالب، مثانه، مجرای ادراری و اندام های باروری مردان می‌باشد.

 همچنین در ارولوژی به مدیریت مشکلات پزشکی (غیر جراحی) مانند عفونت مجاری ادراری و بزرگی خوش‌خیم پروستات و مشکلات نیازمند به جراحی مانند سرطان‌ها، و اصلاح نابهنجاری های مادرزادی و رفع بی اختیاری عصبی پرداخته می شود. این رشته با حوزه هایی نظیر نفرولوژی، ژنیکولوژی، آندرولوژی، آنکولوژی، جراحی اطفال، گاستروانترولوژی و اندوکرینولوژی ارتباط تنگاتنگی دارد.

 

به عنوان یک رشته تخصصی که به مطالعه سیستم های فیزیولوژیکی و اندام های بدن می پردازد، ارولوژی را می توان به چند زیربخش تقسیم کرد.

اندویورولوژی

 

اندویورولوژی یک زیرشاخه ارولوژی است که در آن از روش های جراحی کمتر تهاجمی استفاده می شود. بر خلاف جراحی های باز، اندویورولوژی از دوربین های کوچک و ابزارهایی برای ورود به مجاری ادرار استفاده می کند.

 

از طریق مجرای ادراری، می توان به کل مجرای ادرار راه یافت و از این طریق جراحی پروستات، جراحی تومورهای یوروتلیوم و جراحی سنگ را می توان از طریق تجهیزات پیشرفته درمان کرد. همچنین از طریق برش کوچک روی پهلوی بیمار می‌توان به کلیه دسترسی پیدا کرد و سنگ‌ها را از طریق آن خرد و خارج نمود.

 

 

 

 

 

ارولوژی اطفال

 

ارولوژی اطفال به مشکلات ارولوژی کودکان می پردازد. شایعترین این مشکلات شامل تنگی حالب، بیضه نزول نکرده، مشکلات مادرزادی دستگاه تناسلی مانند هیپوسپادیازیس، شب ادراری و برگشت ادراری می پردازد.

 

ارولوژی زنان

 

ارولوژی زنان بیشتر به مشکلات افتادگی لگن، و بی اختیاری ادرار می پردازد. بسته به نوع مشکل و شرایط بیمار، درمان های دارویی یا جراحی توصیه می شود. در جراحی‌های ارولوژی زنان از تکنیک‌های مختلف شامل استفاده از Tape و تزریق‌های داخل مثانه‌ای استفاده می‌شود.

 

برخی علائم بیماری های ارولوژی

 

وجود خون در ادرار، سوزش ادرار، تكرر ادرار، كاهش جریان ادرار، بی اختیاری ادرار در افراد مسن، زنان، اطفال، بی اختیاری در اثر بیماری های نخاعی و عصبی، بی اختیاری در اثر اعمال جراحی یا در اثر مصرف بعضی داروها، درد كلیوی، دردهای مثانه، درد، تورم و احساس توده در اندام های باروری مردان و مشکلات مربوطه، قطع جریان ادرار و كاهش حجم ادرار

 

سنگ ها، بیماری شایع ارولوژی

 

تقسیم بندی سنگ های سیستم ادراری میتواند بر اساس جنس، نوع سنگ، سن بیمار و نیز محل سنگ باشد. شایع ترین نوع سنگ های سیستم ادراری شامل اگزالات كلسیم،‌ فسفات كلسیم، اسید اوریكی،‌ عفونی و سیستئینی است. به طور معمول محل تشكیل و ایجاد سنگ در كلیه ها بوده و سپس این سنگ در صورتیكه راهی برای خارج شدن از كلیه داشته باشد،‌ وارد حالب شده كه مجرای بین كلیه مثانه بوده و معمولا در این هنگام است كه دردهای شدید ایجاد شده و بیمار به پزشك مراجعه می كند و معمولا سنگ موقعی كه در كلیه است درد زیادی تولید نمی كند. در بیمارانیكه راه خروج ادرار از مثانه مشكل داشته باشد مثل افراد مبتلا به بزرگی پروستات،‌ سنگ می تواند در مثانه تولید شود.

 

معمولا سنگ های سیستم ادراری در افراد بالغ تظاهر می كنند، هر چند در تمام سنین می تواند دیده شود. درمان سنگ های سیستم ادراری بستگی تام به محل سنگ،‌ اندازه،‌ جنس سنگ، و مشخصات بیمار دارد. امروزه اكثر این بیماران بدون عمل جراحی باز درمان می شوند. درمان رایج و برتر در سنگ های كلیه زیر 2 سانتی متر سنگ شكنی برون اندامی بوده كه به صورت سرپائی و بدون بیهوشی انجام می شود. برای درمان سنگ‌های بزرگتر از دو سانتی‌متر یا سنگ‌هایی که به سنگ شکن برون اندامی پاسخ نداده‌اند از جراحی (PCNL) یا خارج کردن سنگ‌های کلیه به صورت بسته از طریق پوست استفاده می‌شود.

 

در صورتیكه سنگ های حالب (مجرای بین كلیه و مثانه) در طی دوره زمانی مشخص كه توسط پزشك معالج تعیین می شود،‌ دفع نشود، شامل سنگ شكنی برون اندامی (ESWL) و یا درون اندامی (TUL) و به صورت نادر جراحی لاپاروسکوپی است.

 

اكثر افرادیكه یك بار دچار سنگ كلیه می شوند مجددا دچار آن در طول عمر خود خواهند شد. درمان پیشگیری وابسته به جنس سنگ می باشد، ولی یك اصل مهم مصرف مایعات به خصوص آب می باشد.

 




طبقه بندی: ارولوژی، 
ارسال توسط purya farroxi
آرشیو مطالب
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ